Na początku sierpnia 2025 roku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sanoku wydał postanowienie, w którym wskazał na potrzebę złożenia wniosku o legalizację działań związanych z budową torów rowerowych. Jak wynika z dokumentu, niezbędne było złożenie wniosku o legalizację prowadzonych robót budowlanych. Pani Wiesława Domaradzka, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą ORION Wiesława Domaradzka, złożyła odwołanie do wyższej instancji, kwestionując te ustalenia.
Zgodnie z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, inspektor wzywał inwestora do złożenia stosownego wniosku w terminie 30 dni, a ponadto wskazywał, że po uzyskaniu decyzji o legalizacji robót, inwestor będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty legalizacyjnej zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Z kolei w przypadku dalszego braku działań, sprawa miałaby trafić do ponownego rozpatrzenia przez odpowiednie organy.
Po zażaleniu złożonym przez Wiesławę Domardzką, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, rozpatrując sprawę dotyczącą budowy toru rowerowego w Sanoku, stwierdził, że wykonane prace nie stanowią "budowli" w rozumieniu Prawa budowlanego. Zgodnie z decyzją, zmiana zagospodarowania terenu, polegająca na wyrównaniu powierzchni oraz wysypaniu drobnego żwiru, nie spełnia definicji budowy, ponieważ nie prowadzi do powstania stałej konstrukcji budowlanej. Teren został przekształcony w sposób, który nie wymaga pozwolenia na budowę, a prace te nie są traktowane jako budowa w klasycznym sensie.
Obiekt budowlany jako całość jest zasadniczo znormalizowany pod względem techniczno-użytkowym i ma przypisaną funkcję. Wobec powyższego należy wskazać, że obiekt budowlany (budowla) nie stanowi utwardzonego drobnym żwirem wypełnionego teren działki. Miejscowa zmiana ukształtowania terenu zrealizowana bez użycia wyrobów budowlanych nie może prowadzić do uznania, iż mamy do czynienia z obiektem budowlanym (budowlą) w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Miejscowe podniesienie terenu, przemieszczenie mas ziemnych zrealizowane zostało bez użycia wyrobów budowlanych i nie pełni żadnej funkcji techniczno-użytkowej.
- wskazano w postanowieniu.
W tym miejscu należy zwrócić także uwagę na fakt ewentualnej rozbiórki (której podlegały cały obiekt budowlany) w sytuacji, gdy inwestor rezygnuje z prawa do legalizacji samowoli budowlanej. Przedmiot decyzji rozbiórkowej powinien być precyzyjnie określony. W przypadku rozbiórki toru rowerowego składającego się z: miejsca usypanych kruszyw, precyzyjne określenie, co miało podlegać rozbiórce (chodnik żwir, wyprofilowany teren) nie jest możliwe w jaki sposób należy rozebrać taką "budowlę". Prowadzi to do wniosku, że usunięcie podlegających jedynie wniesienia usypane z ziemi i łamliwe kruszywa, które jak wykazano powyżej wykonano bez użycia wyrobów budowlanych, które nie stanowi ono obiektu budowlanego, a tym samym organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do prowadzenia postępowania administracyjnego.
- reasumuje naczelnik wydziału orzecznictwa administracyjnego.
Wojewódzki Inspektor wskazał, że wykonanie toru rowerowego, czyli przekształcenie terenu poprzez dodanie warstwy żwiru, nie zmienia terenu w sposób wymagający zgłoszenia jako obiekt budowlany. Działania te polegały na przekształceniu terenu w przestrzeń rekreacyjną, a nie na budowie trwałej konstrukcji, która wymagałaby pozwolenia budowlanego.
Zatem postanowienie PINB w Sanoku z dnia 12.08.2025 r. znak: PINB.5140.35.2025, podlega uchyleniu w całości a postępowanie organu I instancji należy przeprowadzić ponownie. W świetle powyższych wyjaśnień, należało ulec jak w sentencji. Niniejsze postanowienie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji.
- czytamy na końcu postanowienia.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.