Reklama

Znasz legendę o Połoninie Caryńskiej? Skąd wzięła się jej nazwa?

Opublikowano: ndz, 30 sty 2022 13:20
Autor: | Zdjęcie: wBieszczady

Znasz legendę o Połoninie Caryńskiej? Skąd wzięła się jej nazwa? - Zdjęcie główne

foto wBieszczady

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:

Przeczytaj również:

Bieszczady Połonina Caryńska co roku odwiedzana jest przez tysiące turystów. Nazywana królową Carycą niezmiennie zachwyca krajobrazami, jakie można z niej zobaczyć. Skąd wzięła się jej nazwa? O tym będzie ta legenda.

Dawno temu dzikie plemiona tatarskie napadły na Bieszczadzką ziemię. Pustoszyli ją ogniem i mieczem, niszczyli cały dobytek, zabierając  młodych mężczyzn w  jasyr, a piękne  dziewczyny i młode kobiety do haremu. W małej osadzie żyła niezwykłej  urody dziewczyna Carynka. Mówili ludzie, że jak Caryca w dalekim  kraju ma władzę nad zwierzętami. Kiedy szła do lasu na jagody, towarzyszył  jej cały leśny orszak.

Na początku wzbudzało to sensację a później przeszło do dziennego porządku. Aż nastał sądny dzień. Tatarzy napadli znienacka. Ludność broniła się zaciekle, lecz najeźdźcom udało się porwać piękną Carynkę. Swój obóz rozbili na szczycie góry. Pomimo ze ludność okoliczna zaproponowała ogromny okup, Tatarzy nie zgodzili się. Dziewczyna o tak  pięknej urodzie miała być prezentem dla Chana.

Tak mijały długie  miesiące. Tatarzy łupili i grabili okolice. Dziewczyna przez cały czas  modliła się do swoich bogów o ratunek. Najeźdźcy zlękli się a wiarę  dziewczyny wzięli za czary. Postanowili ją zgładzić. Gdy tylko nastał świt  wyprowadzono Carynkę na stracenie. Dziewczyna postanowiła nie zamykać oczu do  ostatniej chwili. Chciała odejść wpatrzona w góry, które nade wszystko kochała. Zza horyzontu wyłoniła się nagle ciemna chmura. Tatarzy patrzyli jak zahipnotyzowani, tysiące orłów uderzyło na ordę tatarską.

Wtem w odlali, rozległ się dźwięk rogu. To wystraszyło ich nie na żarty. Zaczęli uciekać na oślep, ginąc jeden za drugim w przepaści. Myśliwy, który grał na rogu, nawet nie przypuszczał, że w pobliżu mogą być Tatarzy i skierował swoje kroki w inne miejsce. A  dziewczyna ruszyła w kierunku słyszanego echa. Z racji tego, że z góry prowadziły w rzeczywistości aż trzy strome grzbiety, zagubiła się. Schodząc południowym zboczem, udała się na pagórek, gdzie w końcu  zmęczona postanowiła zostać, chowając się w skałach.

Nie była jednak  sama. Obok jej kryjówki wartę zaciągnęły orły. Rankiem młodego myśliwego  zaintrygowało potężne skupisko ptaków nad jedną ze skał. Udał się tam i jakież było jego zdziwienie gdy w szczelinie skalnej zobaczył dziewczynę cudnej urody. We wsi radości było co niemiara. Rychło odbył się  ślub myśliwego i Carynki. Młodzi zamieszkali w cichej dolinie, gdzie powstała wieś Caryńskie, zaś góra, na której Tatarzy dziewczynę trzymali, dziś Połoniną Caryńską się zowie.

 

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ - Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM.

e-mail
hasło

Nie masz konta? ZAREJESTRUJ SIĘ Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.

Wczytywanie komentarzy